Almennt séð er uppbygging rafmagnsskrúfjárnsins samsett af mótor, gírsnúningi, kúplingsbúnaði, skrúfjárnhaus og hlífðarhylki, fram- og afturrofara og rafmagnstengibúnaði.
Rafmagns skrúfjárn mótorinn er settur í plasthús. Plastskelin er ekki aðeins burðarhlutinn sem styður mótorinn, heldur einnig viðbótareinangrun statorkjarna.
Viðbótar einangrun snúningsins er gerð úr einangrun á snúningsskafti, þannig að snúningskjarninn er rafeinangraður frá óvarnum málmhlutum.
Gírkassinn er úr álsteypu, annar endinn er tengdur við plastskelina með skrúfum í gegnum miðjuhlífina; Hinn endinn er tengdur við ytri ermi innri kúplingsbúnaðarins með þræði. Gírkassinn er búinn tveimur pörum af sívölum þyrillaga gírum.
Kúplingsbúnaðurinn samanstendur af innfelldri tönn, þrýstifjöður, stillihnetu og snældu með klemmandi skrúfjárnhaus.
Snúningshreyfing skrúfjárnhaussins er hægari af mótornum í gegnum annan gírinn og hola skaftið 4 er knúið til að snúast. Fremri endi hola skaftsins er virki hluti tönninnfelldu kúplingarinnar. Eftir að mótorinn byrjar snýst hola skaftið án álags og höfuð skrúfjárnsins er kyrrstætt. Þegar höfuð skrúfjárnsins er undir ásþrýstingi er hola skaftsfjöðrinum 1 þjappað saman þannig að tönnin á endahlið kúplingsfylgisins 5 tengist tönn virka kúplingshlutans í framenda hola skaftsins, þannig að snældan 13 snýst í einstefnu með stálkúlunni sem er felld inn í kúplinguna. Snældan er samþætt snældapinnanum og skrúfjárnhausnum og skrúfjárnhausinn snýst saman til að herða eða fjarlægja skrúfuna.
Eftir að tannkúplingin hefur verið tekin í notkun flytja stálkúlurnar þrjár í miðjunni togið. Þegar unnið er, ef tilskilið tog er náð eða togið er of stórt, mun tennt kúplingsfylgjarinn þjappa gorminni 8, frá tennt kúplingunni sem er virkt og knúið af sleppingunni, til að koma í veg fyrir skemmdir á þræðinum og ofhleðslu mótorsins.
Stillingarhneta 12 Stillir úttaksvægi skrúfjárnhaussins. Með því að vinna vor 7 er þrýstikraftur fylgis tönninnifelldu kúplingarinnar stilltur til að tryggja sléttan aðskilnað tönninnifelldu kúplingarinnar undir ákveðnu togi. Magn togsins er hægt að ná með því að snúa stillingarhnetunni. Ef stilla hneta í átt að tönn kúplingu snúningur, vor þjöppun, flytja tog; Ef aðlögunarhnetan á tönn kúplingu í gagnstæða átt við snúninginn er vorkrafturinn lítill, flutningsvægið er lítið. Hægt er að stilla skrúfuspennu í samræmi við ofangreinda aðferð til að tryggja stöðugan klemmukraft milli skrúfunnar og vinnustykkisins, til að tryggja samsetningargæði skrúfunnar og vinnustykkisins.
